لیاقتی که "همشهری جوان" ندارد
"رئیس دولت دهم"؛ اگر اهل سر زدن به سایتهای ضدانقلاب باشید، حتما با این عبارت زیاد روبرو شدهاید. کسانی که لیاقت زیستن بر روی خاک مقدس ایران را نداشتند و اکنون مشغول بررسی زوایای پنهان "خر تراوا" هستند، به خیال واهی خود رای 25 میلیونی مردم به رئیس جمهور منتخب را زیر پا میگذارند و با استفاده از این عبارت، محمود احمدینژاد را مورد خطاب قرار میدهند. البته رسانههای به اصطلاح اصلاحطلب هم از این قاعده مستثنی نیستند و عصبانیت خود از تودهنی بزرگ مردم به الیگارشی هاشمی را با بکار بردن این عبارت بروز میدهند. تا اینجای کار مسالهای نیست؛ به هر حال اصلاحطلبی که احمق نباشد که اصلاحطلب نیست! مشکل اصلی وقتی پیدا میشود که برخی از آقایان با کلی ادعای مذهبی بودن و شرمنده قلم در آخرت نشدن و ریشهای آنچنانی، دست هرچی منافق است را از پشت بستهاند.
امروز که مجله همشهری جوان را در دست یکی از دوستانم در دانشگاه دیدم، تورقی کردم تا ببینم اوضاع مجله چطور است و ای کاش که نمیدیدم: "محمود احمدینژاد، رئیس دولت دهم". اول عصبانی شدم؛ بعد از یک مدتی ناراحت شدم و مدتی بعد، احساس تاسف جایگزین عصبانیت و ناراحتی شد. تاسف از اینکه بعضیها چقدر راحت دین و دنیا را باهم یکجا میفروشند. البته باید به این دوستان حق داد. به هرحال هر کسی، ظرفیت و لیاقت مخصوص به خودش را دارد. رئیس جمهور نامیدن کسی که 25 میلیون رای مردم ایران را به دنبال خود دارد، لیاقتی میخواهد که گویا دوستان همشهری جوان فاقد آن هستند.
شخصا خیلی وقت است به اینگونه مطالب اهمیت نمیدهم. به هر حال حداقل 3 سال دیگر باید اینگونه خود را به در و دیوار بکوبند؛ تمسخر کنند و به ریش بیریشه خودشان بخندند. ما که کار خودمان را انجام دادیم و نگذاشتیم "خط روحالله" بازیچه دستان کسانی بشود که از امام، فقط پوستر طراحی کردن را بلد هستند. کسانی که از احمدینژاد به خاطر عدم پیروی از رهبری! انتقاد کردند و خودشان همگام با متوهمان "بالاترین"، زنگ موبایلشان را تغییر دادند. این رسم تاریخ بوده که همیشه، مدعیان محراب و سجاده علیه محراب و سجاده قیام کردهاند. البته دوستان همشهری جوان توجه داشته باشند که "رئیس دولت دهم" نامیدن احمدینژاد همانقدر از ارزش ریاست جمهوری وی کم میکند که "ابتر" نامیدن حضرت محمد (ص) از ارزش پیامبری ایشان.
***
جلسه آخر کلاس روزنامهنگاری، یکی از نویسندگان همشهری جوان گفت: "امیدوارم کاری نکنیم که در آخرت، جلوی رسولالله شرمنده قلممان باشیم." این جمله خیلی روی من تاثیر گذاشت و بعد از آن خیلی سعی کردم که در نوشتههایم، رعایت انصاف و منطق را بکنم. امروز که این نوشته مجله را خواندم، یاد صحنه ترک سیگار در فیلم "آواز قو" افتادم: "ترک عادتهای بزرگ، انگیزههای بزرگ میخواهد."